Muzeum Historii Regionalnej

Pałacyk Oborskich

Należący niegdyś do rodziny hrabiów Oborskich. Oborscy zostali właścicielami majątku mieleckiego w 1891 r. W tym miejscu stał dwór z pocz. XIX w. wybudowany przez Suchorzewskich, będący centrum założenia dworsko-folwarcznego, który jednak nie spełniał, ze względu na skromne założenie, oczekiwań nowych właścicieli. Nie stanowił należytej wizytówki hrabiowskiej rodziny i nie podkreślał jej statusu społecznego. W pocz. XX w. hr. Wacław Oborski (1847-1914) zwrócił się do rzeszowskiego architekta Kazimierza Hołubowicza o wykonanie planów rozbudowy swej siedziby, która miała polegać na dobudowie od pn. strony do starego dworu nowej piętrowej części i scalenia całości w jedną bryłę. W 1905 r. pałacyk Oborskich, bo taka zwyczajowa nazwa utrwaliła się w opinii mielczan, był już gotów. Z czasem planowano rozbudowę starszej części, do czego jednak z powodu śmierci właściciela w 1914 r. nie doszło.

Pałacyk Oborskich to budynek złożony z dwóch brył: frontowej, murowanej z cegły, na kamiennym cokole i tylnej - starego, parterowego dworu, z pocz. XIX w. W rezultacie całość tworzy dzisiaj nieregularny rzut, z programem przestrzennym rozwiązanym w dwóch oddzielnych układach. Bryła frontowa jest rozczłonkowana, złożona z części parterowych i piętrowych, nakrytych oddzielnymi dachami o zróżnicowanych kształtach, pokrytych dachówką ceramiczną w różnych odcieniach czerwieni. Każda elewacja pałacyku została rozwiązana inaczej. Architekt zastosował bogaty zestaw elementów architektonicznych. Wygląd nowej siedziby Oborskich odegrał dużą rolę w życiu Mielca, stając się wzorem do naśladowania przy budowie domów miejscowego, bogatego mieszczaństwa. Dodał miastu urody, wdzięku i oryginalności. Stał się tematem prac malarskich i rysunkowych miejscowych i przyjezdnych artystów, co trwa do dziś.

Godziny otwarcia:

Poniedziałek 8:00 - 16:00
Wtorek 8:00 - 16:00
Środa 8:00 - 16:00
Czwartek 8:00 - 18:00
Piątek 8:00 - 16:00
Sobota nieczynne
Niedziela 14.00 - 18.00